„Jest to dziwna książka. Splatają się w niej realia naszych czasów, wyjęte z bezpośredniego otoczenia autora z mistyką, mocami nadprzyrodzonymi. Czasami zdaje się, że to sam autor, będąc bezsilny wobec niesprawiedliwości, bezprawia, nadużyć, sięga po mistykę, aby móc bardziej skutecznie stawić czoło. Połączenie konkretu z fikcją z pogranicza science fictionchwilami razi, ale potem, zważywszy że całość jest wielką metaforą, przekonuje (…).”

(Stanisław Misakowski „Kruk najbielszy”, Tygodnik Kulturalny nr 1, 1.01.1984)