Ból i pełnia

Notatnik poetycki

Kołobrzeskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, Kołobrzeg 1999. Str. 110. Projekt okładki Janusz Tężycki. Fotografia autora Kazimierz Ratajczyk.

Niniejsza książka, o charakterze reflekcyjnym, zbudowana z odłamków i fragmentów poetyckich (często też utworów autonomicznych) stanowi zapis rozterek duchowych pisarza zmagającego się z rzeczywistością wewnętrzną i zewnętrzną – schyłku mijającego stulecia.
Przede wszystkim jednak jest to świadectwo trudnego dochodzenia do wiary.

„Jakób nie przystąpił do konfesjonału, te =zapiski= to nie jest spowiedź z łaską rozgrzeszenia, te =zapiski= to analiza zachowań życiowych, które prowadziły poetę po określonych drogach (często labiryntach), prostowały owe drogi (zrealizowany postulat: słowo jako siła sprawcza dobra) i wreszcie zaprowadziły na otwartą, czystą przestrzeń. Dobro przyszło jakby z wnętrza samopoznania i będzie już trwać zawsze, ponieważ sama zdolność do samopoznawania jest dobrem.”
(Z recenzji wydawniczej Mariana Grześczaka)

Fragmenty „Bólu i pełni” publikował miesięcznik poświęcony odnowie życia chrześcijańskiego „List” (n-ry 11/97 i 11/98).