Obrona

mikropowieść

Projekt okładki Paweł Narkowicz.  Kołobrzeskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, Kołobrzeg 1993. Str. 78. ISBN 83-908800-2-4

Niniejsza mikropowieść – wyznanie młodego malarza – przedstawia historię kryzysu artysty. Jej bohater, pozostający w konflikcie ze sobą, własnym wnętrzem oraz najbliższymi osobami, dokonuje wielu niepojętych i pozornie bezsensownych czynów. Niezrozumienie prowadzi do samotności, poczucia wyobcowania, niewiary w siebie i własną sztukę. Co ocalić? Czy  prowokacyjna egzaltacja malarza jest obroną przed jałowymi wartościami świata? A może broni czegoś? Utwór, budową przypominający filmowy obraz, trzyma w napięciu do końca.

Przesłanie ogólne „Obrony” – mówiącej o gwałtownie namiętnych i ostrych artystycznych, psychologicznych oraz egzystencjalnych dylematach i podejmowanych próbach wyboru – współbrzmi z obecnym wyraźnie w literaturze XX wieku nurcie różnoimiennych teorii i postaw pisarskich określanych najczęściej mianem „Tragicznego protestu” oraz „tragicznego humanizmu”, a oscylujących między totalną rozpaczą a bezwyjściowością sytuacji ludzkiej (np. F. Kafka), a usiłowaniami ocalenia i nadziej (np. A. Camus).

(Z recenzji wydawniczej Janusza Termera)